denizden gelen...

Ufak bir tatil arasından sonra tekrar merhaba sevgili dostlar !..

Nispeten  yorucu geçen yaz okulu dönemi sırasında lise yatılı tayfasından gelen toplu-çoklu tatil teklifini düşünmeden kabul edip, ardından da yaz okulununda tek derdim olan  final projesini de bitirip çoktandır uğrama fırsatı bulamadığım güney istikametine yaklaşık bir haftalığına kaçıverdim usulca. dün akşam itibariyle de tekrardan evimdeyim.

Efendim rotamız Marmaris'in şirin köyü mü desem artık Turunç (>>) idi. Burak arkadaşımızın, halasının yazlığını bizlere kullanım hakkı almaksızın açması; başta tatilin ekonomikliği açısından yüzleri güldürse de, tatilin devamında turistik fiyat kavramı yüzünden yüzlerimizdeki bu erkenci tebessüm yerini derin mali endişelere bıraktı a.k. bu arada bu  turistik yerlerdeki fiyat yavşaklığından da utanıyorum.

Bu Turunç dedikleri, yabancı (çoğunlukla ingiliz) emeklisi bol, genç turisti az, Türkleri de ortaya karışık bir yermiş sevgili dostlar. Yirmibirinci yüzyılda Saat gece 12'de hayat biten turistik bir yer mi var hala diye soran olur ise vereceğim cevaptır Turunç.

Yolu sapa, kumsalı taşlık, fiyatları geçirgen, ortalık dede dolu olmasına rağmen insanı kendine çeken bir yanı da yok değil bu şehrin dostlar. öyle enteresan bir yer.

Hani "nem olmasa iyi, ama nem var. bu sıcaklar ondan hep" diye çemkirmeyi sevenlerdenseniz, Turunç'ta aradığınızı bulamazsınız, zira arkasındaki kocaman dağ ve denizin hemen bitiminde başlayan çam ormanları nem olayını kesiyor, biz de rahat rahat donumuz kıçımıza yabışmadan yatabiliyor, kalkabiliyor ve takılabiliyoruz.

Turunç böyle, izlenimlere gelecek olursak önce şunu söylemeliyim:

yazın staj döneminde feysbuk sayfalarına tatilde çekildikleri fotoğrafları aleni olarak hiç utanmadan koyan kişilerin (sen değil merak etme) çeşitli derecelerdeki hısım-akrabalarının kulaklarını bol bol çınlatıp, kendilerini de çok büyük samimiyetlerle andığımdan, yani lafın kısası bunu okurken tatil yapma fırsatını hala bulamamış insanların olabileceğini düşünerekten tatilin içeriğine dair fazla bir şey anlatmayacağım. sadece kendimce önemli ve mizah içerikli hususları özet geçiyorum izninizle;

Tatilde ne yaptım?

- bol bol yatılı geyikleri yaptık, hatta bir ara kendimizi kaybettik o derece, eski günleri-muhabbetleri andık, eğlendik.

- genel olarak seviyeyi bol bol düşürdüm. eski geyiklerden, nostaljik anılardan, popüler videolardan espiriler yaptım.

- bol bol okey-batak-pis yedili döndüm

- bol bol alkol tükettim. hatta kimse tüketmese de ben tükettim. bir ara ciddi ciddi alkolün pençesine düşüp düşmediğimi arkadaşlarımla birlikte topluca sorguladım (adsız alkolikler, aramıza hoş geldin...)

- kalabalık tatil nasıl yapılır (9 kişi), nelere dikkat etmek gerekir, ne tip sıkıntılar çıkar çok güzel tecrübe ettim.

- marmarise kopmaya gittiğimiz gün apaçi dediğimiz yurdum gençlerini ve danslarını gözlemleyip kendimi bu konuda geliştirdim.

- (<<<) denizin buz gibi sularından gelen adamın taklidini denizden her çıktığımda yapıp her seferinde de eğlendim.

- tekne turunda gittiğimiz bütün koyların istisnasız kirli (pislik içinde) olmasının suçunu hususi yat-tekne-jet ski sahiplerine atıp onları kınadım. ayrıca bu konuda: (bkz: devletin buna bişey yapması lazım)

- suyun altındaki güzelliklere gözlükle bakan arkadaşlarıma suyun altından hareket yaptım.

- arkadaşlarla tekel direnişi ortamını tekrardan canlandırdım

- çay bahçesi bulup 1 liraya çay 1.5 liraya limonata içtim

- esnafla muhabbette girmenin önemini kavradım

- çok güldüm

- bi de arada yüzdüm falan.

- yoruldum.

Tatilde neler öğrendim?


- Tekneden bir gazla suya birlikte atlanan mayo cebindeki ATM Kartı, musluk suyunda yıkanıp güneşte kurutulduktan sonra çatır çatır çalışmaya devam edebilirmiş. (evet tatilin bombası gene benden)

- Marmariste tekrardan gördük ki önemli olan ruh değil rus güzelliğiymiş (ingiliz de olabilir kehkeh)

- uçak çok önemli bir icatmış. (gidiş 50 dk., dönüş 17 saat)

- akyaka'ya da gitmek lazımmış. (bi ara)

- Turunç'a da emeklilikten önce pek uğramamak lazımmış (art niyetim yok, tadı o zaman çıkar)

tatil bu kadar. şimdi şehir hayatına adaptasyon zamanı...

sevgiler.